Enkele jaren geleden ben ik helemaal verliefd geworden op Australië. De naam moest dus een Australisch tintje hebben. Kangaroo, Tasmanian Devil of Wombat staat niet op een groene auto. Mijn LaRo heet als een Australische vrouw: Sheila.

Als je in een willekeurig Engels-Nederlands woordenboek opzoekt wat de vertaling van “Sheila” is vind je hoogstwaarschijnlijk “meisje, vrouw”. Je hebt echter Engels en Australisch Engels.
Spreek je een Australische aan met “Sheila” dan maak je geen vrienden. Eigenlijk is het beter dat je in zulke gevallen hard kunt lopen of een heel snelle LaRo hebt. Het Nederlandse woord wat het dichtst in de buurt komt is kutwijf (excusez le mot). Gleufdier is ook zoiets (excusez le mot encore).


Sheilas roken als een schoorsteen, zuipen als een ketter, maken lawaai als een oorlogschip, hebben nukken, kosten bakken met geld en zeeën van tijd en zijn moeilijk te hanteren.

Zie hier de raakvlakken met een Lightweight.

 

De Polynorm heb ik Muildier genoemd. Papa was een ezel en mama een paard. Een lastdier wat er altijd achteraan loopt. Heeft ook weer een klein linkje met de muilezel die ik in dienst reed.